راديومانيا

آنگاه
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/٦
 

 

آنگاه که اسب ها می میرند

 

                       نفس تازه می کنند .

 

آنگاه که سبزه ها می میرند

 

                        پژمرده

 

                                 می خشکند .

 

آنگاه که خورشیدها می میرند

 

                          خاموش

 

                                   فرو می نشینند .

 

و آنگاه که انسان ها می میرند

 

                           نغمه ها سر می دهند .

 

 

 

                          ولیمیر خلبنیکاف

 

                   ترجمه ی حمیدرضا آتش بر آب

 

              ( خوانده شده در برنامه ی ایستگاه شب )


 
 
مرگِ بم
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/٦
 

ارکِ بم - شاهدِ دیرسالِ رنج ها ، زخم ها و اندوه هایِ پارسی - این بار طاقت نیاورد .

به ارکِ بم رفته بودید ؟ پژواکِ قرن ها فریادِ خشم و ناله های عزا در ذهن شما

می پیچید . ارکِ بم ، نگاهی نگران بود بر تقدیر پارسیان .

امّا اکنون ارکِ بم فرو ریخته . . . او تابِ شنیدنِ آه های از آوار گریخته ی شهری

خاک شده را ندارد و اندوه گسارانه با مردان و زنانِ زیرِ آوار ، می میرد .

درود بر غیرتِ تو ، ای ارک !