راديومانيا

Sorry, Wrong Number
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٥/۳٠
 

نمایش های رادیویی !.. بله، نمایش های رادیویی!

لازم نیست که یک رادیومانیا باشید تا توجه تان را به نمایش های رادیویی این گونه ابراز کنید. کافی است یک بار نمایشی رادیویی را بشنوید تا تجربه ای عمیق و لذت بخش را به انبارخاطراتتان بیافزایید. ویژگی منحصر به فرد رادیو که به شنونده اش اجازه ی تصویرسازی ذهنی را می دهد، کنش همذات پنداری را شدت و سرعت می بخشد. هنگامی که یک نمایش رادیویی را می شنوید ناگزیر ایفای نقش همه ی شخصیت های آن نمایش را می پذیرید.

در این یادداشت از یکی از مشهورترین نمایش های رادیویی (در تاریخ این رسانه) یادی تازه می کنم: نمایش" Sorry, Wrong Number "

این نمایش، قسمتی از برنامه ی نمایشی "Suspence" در شبکه ی CBS امریکا بود که از تابستان سال ۱۹۴۰ و با کارگردانی آلفرد هیچکاکِ کبیر تهیه و تولید آن آغاز شد. هیچکاک تا ۱۹۴۲ تهیه ی این برنامه را به عهده داشت و از آن زمان، این برنامه با کارگردان های مختلف ارائه شد. شهرت و اعتبار این مجموعه مدیون همکاری یک گروه خلاق رادیویی بود. مهمترین کارگردان/تهیه کننده ی این مجموعه را باید ویلیام اسپایر دانست. او که در تلفیق صداها، موسیقی، اجرای بازیگران و افکت های صوتی بسیار استادانه عمل می کرد لقب هیچکاک رادیو را از منتقدان و شنوندگان گرفت. شهرتِ عمده ی این برنامه با پخش اپیزود " Sorry, Wrong Number " در ۲۵ ماه مه ۱۹۴۳ به دست آمد، نمایشی که نقطه عطفی در تاریخ نمایش های جنایی رادیویی (و شاید مشهورترین آن ها) به شمار می آید. این برنامه را خانم لوسیل فلچر - نویسنده ی تقریباْ همیشگی برنامه- نوشت و اگنس مورهد نقش اصلی آن را بازی کرد.

Agnes Moorehead on Sorry,Wrong Number

اگنس مورهد ( که به "The Lavender Lady" - با ترجمه ی تحت اللفظی بانو اسطوخودوس - مشهور است) همان اندورای سریال تلویزیونی و پرطرفدار "Bewitched" است که در ایران نیز با نام افسونگر در سال های پیش از انقلاب پخش شد. سینما دوستان او را در نقش ماری کین مادر همشهری کین به یاد می آورند. این بازیگر توانمند اما جنجالی در دو فیلم دیگر ارسن ولز ، امبرسون های با شکوه و سفر به ترس، بازی کرده است.

مورهد در  Sorry, Wrong Number نقش لئونا استیونسن، زنی منزوی و علیل را (که با صندلی چرخدار حرکت می کند) بازی کرد که اتفاقی گفتگوی دو مرد را که روی خط تلفن او افتاده بود می شنود که نقشه ی قتل یک زن را طراحی می کردند. لئونا سعی می کند با زنگ زدن به جاهای مختلف مانع از وقوع جنایت شود اما کسی اعتنایی به او نمی کند. سرانجام در لحظات پایانی نمایش می فهمد که قربانی، خود اوست و شوهرش یک آدمکش برای قتل او اجیر کرده. آخرین تلاش بی ثمر او، زنگ زدن به پلیس است. اما دیر شده ونمایش با صدای ناله های ضعیف و محتضرانه ی او به پایان می رسد.

درخشش مورهد در ایفای نقش لئونا ، نمایش Sorry, Wrong Number را با موفقیتی بی نظیر روبه رو کرد. بنا به درخواست شنوندگان این نمایش - که هشدار دهنده ی آسیب پذیری فرد در جامعه ی بی رحم معاصر قلمداد می شود - در سال های متمادی بارها پخش شده و نسخه ای از آن نیز که روی CD ارائه شده یکی از پرفروش ترین محصولات رادیویی است.


 
 
نوشتم:
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۸:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٥/٢۱
 

پیاله پیاله

از راه شیری برداشتیم و

واژه ها را خیس کردیم و

شب را

در نشیب نشاندیم

. . .

از هر چه گفتیم

اما از عشق گفتن را

دلی نبود

. . .

 

گفتم:

بگو که تاریک نمانیم

گفت:

بنویس


 
 
چشم هایم را می بندم ...
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۸:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٥/۱۳
 

چشم هایم را می بندم و شما را می بینم در تاریکی. می روید اما دور نمی شوید. نمی خواهید خاطره شوید، این را آپاراتچی می گوید. خاطره ها نگران نمی شوند و شما نگرانید، نگران ما...

این ۲۴ ساعت را فراموش نخواهیم کرد. با هم رفتند: اینگمار برگمن و میکل آنجلو آنتونیونی

 

Ingmar Bergman

+

Michelangelo Antonioni

+