راديومانيا

ردیف: 19 / صندلی: 8
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٥
 

۱- همه چیز مهیا بود که کار خراب شود:

سولیستِ گیتار، درست شب قبل از اولین اجرا، طلبِ «اجرتی» غیر معقول می کند و به راحتی از اجرا کنار می کشد. او می داند که گیتار در قطعات این کنسرت مهمترین نقش را دارد.

۲- تالار وحدت، طبق رسم مالوف این سال ها، کمک موثری است برای مخدوش کردن حیثیت اثر هنری. (برنامه با تاخیری ۴۵ دقیقه ای آغاز می شود- کارکنان محترم تالار حین اجرای برنامه حضور نمایانی دارند- بلافاصله پس از تمام شدن برنامه، بیرونمان می اندازند که توقف بیجا مانع کسب است)

۳- اما من، کم توقع تر از همیشه، از کنسرت «کلاژ» کار گروه آقای حمیدرضا دیبازر لذت بردم، زیرا کار خراب نشد و دیبازر با تمهیدی که در جا به جایی سازها در ارکستراسیون به کار بست برنامه اش را عاقبت به خیر کرد.

۰ ۰ ۰

«موسیقی تلفیقی» را برای اهمیتی که برای گفت و گو قائل است دوست دارم. در همین کنسرت، گفت و گوی سازهای سنتی ای چون تمبک و قیچک و نی با سازهای ارکسترالی چون پیانو و ویولن و ترومپت و سازهای مدرنی چون گیتار الکترونیک و درامز به نتایج درخشانی چون قطعات «رستخیز ناگهان» و «ماه سبز» و «رنگ خون» و «جزیره ی پرواز» منجر شده است.

0 0 0

برای شنیدن بعضی از این قطعات به نشانی زیر بروید:

www.collagealbum.ir

 


 
 
دایره
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/۱۱
 

شعری از ضیاءالدین ترابی

 

نه،  این تابلویی که تو کشیده ای اصلاً به درد من نمی خورد.

گفته بودم که جنگل باید بین کوه و دریا باشد

با جاده ای که از وسطش می گذرد

و پرنده ها حتماً یک بالشان سمت کوه باشد و

یک بالشان سمت دریا

نه این طور که تو کشیده ای

با این پرنده هایی که معلوم نیست

از کجا می آیند و به کجا می روند

با این دریای برآمده از وسط جنگل و

این کوه های دور و برش

و جاده ای که بیرون متن افتاده است

گرداگرد جنگل

درست مثل این دایره ای که می کشم

این جا       وسط دریا

که هم می تواند نمادی از خورشید باشد

هم نمادی از خرد تو