راديومانيا

هشت
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٦
 

از شهد تا مشهد

انگورهای پلشت در چرخشت

 

مست است صیاد

                         از امن مامون

و هوای آهو

                  هیاهو

 


 
 
نامیرا
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٢:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱۳
 

نوشتن را درنوشتن

 

و رد رود

رود است

              که می رود

* * *

 

بیست و هشتم ژانویه (پنج روز پیش) جروم دیوید سالینجر در سن نود و یک سالگی در خانه اش در نیو همپشایر در گذشت. این نویسنده ی منزوی که شهرتش را با کتاب «ناتور دشت» کسب کرده است در ایران طرفداران پرشوری دارد و بسیاری از علاقمندان به ادبیات (که من یکی از آن ها هستم) وامدار جهان داستان هایش هستند. ترجمه های احمد کریمی حکاک از ناتور دشت، و احمد گلشیری از داستان های کوتاهش، و اقتباس سینمایی داریوش مهرجویی از «فرنی و زویی» او (در فیلم «پری») از خاطرات فراموش نشدنی و لذت بخش نسل من است.

 پ. ن. (عطف به نظر آقای میرجعفری) :

حق با آقای میرجعفری است. ضبط صحیح کلمه، «ناطور دشت» است و در متون ادبیات فارسی با «طا» مکتوب شده، چنان که در این بیت سعدی در بوستان:

جهان دیده پیری برو برگذشت

چنین گفت خندان به ناطور دشت ...

آقای میرجعفری غیر از این بیت، شاهدهای مثال دیگری را هم دارد که بماند. حالا که پیش آمده ، اجازه دهید که بگویم انتخاب تعبیر «ناطور دشت» به جای اسم انگلیسی رمان، یعنی «The Catcher in the Rye» از خلاقیت و ذوق آقای کریمی برخاسته است و استفاده ی مترجم بعدی از این تعبیر با اخلاق حرفه ای نمی خواند...