راديومانيا

das weisse band
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٦
 

«روبان سفید» از بهترین فیلم های امسال است. میشائیل هانکه در آخرین فیلمش همچنان موفق است و تفسیر شخصی اش را از علل بروز فاجعه ی جنگ جهانی به خوبی  و هنرمندانه به تصویر کشیده است. روستای فیلم می تواند استعاره ای از اروپای دهه ی اول قرن بیستم باشد و شرایط حاکم بر آن قابلیت تعمیم گسترده ای را دارد. موقعیت پارادوکسیال مذهب ( که از سویی بر همه ی فعالیت های فردی و اجتماعی روستاییان سیطره دارد و از سوی دیگر در اداره کردن خانواده ی کشیش ناتوان می ماند) و الیگارشی تشریفاتی حاکم ( که ارباب نماینده ی آن است و خانواده اش از قربانیان اصلی ماجراهای فیلم است) و خنثی بودن نهاد دانایی ( که راوی فیلم یعنی معلم مدرسه نماد آن است) نتیجه ای جز جنگ بزرگ را به دنبال نخواهد داشت. میشائیل هانکه در این فیلم نیز استادانه با عواطف بیننده اش بازی می کند و تاثیر آزار دهنده ای بر او می گذارد. او به تعبیر نیما، زاده ی اضطراب جهان است و نقش پیامبرانه ی زنهاردهی را با مهارت ایفا می کند. این بار او از گذشته می گوید اما زمان حال را نشانه گرفته است و تیر او به هدف می نشیند. سکانس تعمید در کلیسا و تردید کشیش در تعمید دخترش که سرانجامی جز تسلیم ندارد یکی از کلیدی ترین لحظات فیلم است. او که با مظهر شکستش رو به رو ست چاره ای جز ادامه ی بازی ندارد و مصلحت اندیشانه به بهانه ی حفظ شان و اقتدار کلیسا حضور شر را در جامعه رسمیت می بخشد.

امیدوارم که «روبان سفید» در اسکار هم چون کن موفق شود و هشدارش را از طریق تبلیغی که اسکار برایش می کند به گستره ی وسیعتری از مخاطبان برساند.

 

پ. ن.

شب اسکار برگزار شد. کاترین بیگلو با فیلم تلخش، «The Hurt Locker» برنده ی بلامنازع اسکار امسال است. انیمیشن جذاب «Up» به حق خود رسید. اما «روبان سفید» جایزه ای را که مستحقش بود به فیلم آرژانتینی «El Secreto de Sus Ojos»، (راز چشمان آن ها) واگذار کرد. من این فیلم آرژانتینی را ندیده ام و نمی توانم قضاوتی نسبت به آن در قیاس با فیلم هانکه داشته باشم ولی با خواندن طرح داستان این فیلم در سایت اسکار می گویم که قصه ی آشنای فیلم آرژانتینی ( که در باره ی رمان نوشتن یک پروفسور بازنشسته ی امور جنایی است) هیچ مزیت و رجحانی بر فیلم «روبان سفید» ندارد...

 

تکمله

روز بیست و نهم اسفند فیلم «راز چشمان آن ها» را دیدم. بر رای خود اصرار دارم. «روبان سفید» فیلم بهتر و مهمتری است.


 
 
Dr. Torki’s Genesis
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٦
 

The Book of Genesis

by Mohammad Reza Torki

 

In the beginning was God

And only was God

And lonely was God

 

And God created the heaven

And the earth

And created the night

And the day

And granted the stars to the night

And the sun to the day

And the tree to the bird

And the bird to the sky

And granted his loneliness to me

 

And great was the God's loneliness

And lowly was I

God created you

For sharing my loneliness with you

 

And now is God

And only is God

And so is the most lonely is God

شعر «سفر تکوین» یکی از زیباترین شعرهای دکتر محمدرضا ترکی است که اخیرا در وبلاگش، «فصل فاصله» گذاشته. در این شعر، تلازم آفرینش و تنهایی با چیره دستی تفسیری روایی یافته است.