راديومانيا

هایکوهایی برای وداع با پاییز
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢٧
 

هایکو در اصل خود، شعر فصل ها است. با واژه هایی معدود و با تصاویری روشن به معناها و حس هایی گونه گون از فصل ها می رسد. برای وداع با پاییز نود که مهربان و بارانی در خاطرات ما ماندگار خواهد بود از هایکوهای «ماتسو باشو» بهره گرفته ام. ماتسو باشو، بی تردید از نامدارترین شاعران هایکوسرا است. او که در دوره ی «ادو» (دوره ای که شوگان های خانواده ی توکوگاوا بر ژاپن حکم می راندند) می زیست، شعرهایش را تا امروز از نمونه های درخشان هایکو می دانیم. هایکوهای پاییزی باشو را از ترجمه ی انگلیسی خانم «جین رایشهولد» به فارسی برگردانده ام.

A statue of Matsuo in Hiraizumi, Iwate

گلی شگفت

برای پرنده ها برای پروانه ها

آسمان پاییز

۞

پس از گل ها

همه ی آن چه برای هایکوی من مانده است

دانه های لوبیا

۞

من می روم

تو می مانی

دو پاییز

۞

در وزش بادهای پاییزی

سبز است هنوز

خار بلوط

۞

نمرده ام!

پایان یک سفر

شبانگاهان پاییز است

۞

بادهای پاییز

در گشودن درهای کشویی

صدایی برنده

۞

می آشوبد گور را

آوای اشک آلود من

بادهای پاییز

۞

شاخه ی برهنه را

کلاغی تصرف کرده است

تاریکروشنای پاییز

۞

رخت بر می بندد پاییز

با دستان گشوده ی منتشر

خارهای بلوط

۞

همین پاییز

دلیلی است برای پیرسالی

یکی ابر و یکی مرغ

Bashō's grave in Ōtsu, Shiga Prefecture


 
 
عطش
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٢:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٥
 

من تشنه ی آن دمم که ساقی گوید

یک جام دگر بگیر و من نتوانم


 
 
Telling a Tale
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱
 

One can't say how life is, how chance or fate deals with people, except by telling a tale   

                Hannah Arendt

Hannah Arendt at the University of Chicago