راديومانيا

سرود ستایش
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۱/۳
 

فرود آ بر این خاک خونین

                        فروردین !

زمستان مرگ را به دیار فراموشان بکوچان

*

مردگانمان را در آغوش خاموش خاک خواباندیم

و کابوس آوار را با آوازی به لهجه ی امید تاراندیم

 

         پنجره را به سوی فصل تازه گشودیم :

کاکل کوه ها آتش گرفته بود            صدای پای آب می آمد

*

امشاسپند نوزایی !          خنیاگر زیبایی !          فروردین !

فرود آ بر آب های این سرزمین

خواب سبز کویر را تعبیر کن

*

آسمان ، پرستو پرستو

                              درخت را به پیشواز سبزینه می خواند

درخت ، شکوفه شکوفه

                               هوش انسان را طراوت می افشاند

و انسان ، آیینه آیینه

                             روشنایی را می آشامد

. . . به صحرا می شود           عشق باریده است . . .

*

فرود آ بر ما

فرود آ بر این روز نو

فرود آ بر این سرود

                           فروردین !