راديومانيا

خیابان هنر شهر تهران
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٢۱
 

هفته هاست که دوشنبه شب ها برایم معنادار شده. از صبح سه شنبه منتظرم که دوشنبه برسد و پس از نشستن و شعر خواندن و از شعر گفتن، راه بیفتیم و در خیابان هنر شهر تهران قدم بزنیم. اگر هوا سرد باشد و ضیاء ترابی یا صابر امامی ماشین آورده باشند و قدم نزنیم، تا صبح به نمایشگاه خیابانی جمشید بایرامی که در خیابان هنر شهر تهران - یعنی دیوار نرده ای ضلع جنوبی دانشگاه تهران (دو سوی ورودی اصلی دانشگاه)  که ابتدا و انتهایش با چیزی شبیه دروازه حد گذاری شده - برپاست فکر می کنم. هفته هاست که به خاطر همین پیاده رو و همین پیاده روی، همه ی پیاده رو های تهران برایم احترام انگیزند.

حالا می توان آن دعوت مهوّع به شرکت در یک چشم چرانی ملی را فراموش کرد. صداهایی که CDهای «فساد در پشت پرده ی سینمای ایران» را تبلیغ می کنند، روزهای ما را تیره کرده اند، آلوده اند. نشریات زرد - اجازه می دهید که آن ها را گدایان مطبوعاتی بخوانم؟ - پیشخوان روزنامه- فروشی ها را اشغال کرده اند و از آلودگی صدای همان تبلیغ ارتزاق می کنند. نباید در جمع ها وارد شد چون ممکن است در بحث تحلیلی-انتقادی پورنوگرافی مدنی! شریک شوی..

ناگزیر است که به شب پناه برده ام که صداها می میرند، روزنامه فروشی ها تعطیلند و مردم به خانه هایشان برگشته اند.

شب. دوشنبه شب. خیابان هنر شهر تهران. نمایشگاه خیابانی عکس های جمشید بایرامی. این عکس ها :