راديومانيا

یک رادیومانیای اصیل در تلویزیون!
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٧:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٠/٢٧
 

جنگ صبحگاهی مردم ایران سلام ( که از شبکه ی ۲ تلویزون پخش می شود ) گواهی بر این ادعاست که می شود در صدا و سیما هم برنامه ای ساخت که « باری به هر جهت » نباشد و پول این مردم را به هدر ندهد. جلوه های چشم نواز تصویری و موسیقی های شنیدنی این برنامه، فکر شده و به یاد ماندنی اند. کارگردان و مجری این برنامه، یعنی محمدرضا شهیدی فرد ( که یک بار با او در برنامه ای همکاری کرده ام و خاطره ای خوش از این همکاری دارم ) آدم هوشمندی است. او بهترین ها را برای این برنامه انتخاب کرده است : اسماعیل میرفخرایی، محمدعلی اینانلو، جهانگیر کوثری، شهاب مرادی و ... جواد آتش افروز

*

جواد آتش افروز یک رادیمانیای اصیل است. او عشقش را به رادیو در عمل اثبات کرده. برنامه های او در رادیو برای امثال من یک کلاس درس است. حالا هم که بعد از سال ها به تلویزیون آمده، رادیو را هم با خودش آورده! دوشنبه ها و چهارشنبه های مردم ایران سلام با اجرای او چیز دیگری است.

هفته نامه ی همشهری جوان ( ۱۶ دی ماه ) با او گفت و گویی کرده که بخش هایی از آن را برایتان نقل می کنم:

       مزه ی رادیو، مزه ی قدیم است. آدم را یاد بچگی می اندازد... تو با کسی که صدایش را می شنیدی دوست می شدی و چهره ای از او می ساختی که از نزدیک اصلاْ شبیه او نبود... مزه ی رادیو از تلویزیون شیرین تر است چون فردی تر است و تخیلات را پرورش می دهد... رادیو تعیین تکلیف نمی کند، می گوید همیشه کنارت هستم. مخاطبان رادیو وفادارند چون با همه ی حس و حالشان گوش می دهند... این میکروفون، حرمت دارد...