راديومانيا

نیش
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٢۳
 

شین شمر

شین شماست

شین دشنه ی هنوز

                               بر گلوی تشنه

می کشد و

می کشد به آتش

واژه های شهید را

که شین شان را

نمی شناسید

+

این ماجرای سیصدِ فرانک میلر و اسنایدر هم حکایتی است پر آب چشم. خشایار شاه، شده است نماد ایران و ...چه باید کرد؟ فیلم فروشش را در همین دو سه روز اول اکران به رخ همه کشیده؛ یعنی جماعت بی خبر، تاریخ را به روایت دروغ می بینند. از ما چه کاری ساخته است؟ طومار درست کنیم؟ سایت اینترنتی بسازیم و در صدر نتایج موتورهای جست و جو قرارش دهیم؟ یا مقابله به مثل کنیم؟!

در این چند روزه چه حرف ها که نزدیم : از این که کتیبه ی داریوش و فرمان کورش را شاهد مثال بیاوریم که ما چنین بودیم.. از تمسک به نقدهای منفی منتقدان و نویسندگان سینمایی فرنگ که مثلاً این فیلم بسیار احمقانه است.. و از این قبیل.. (این وسط، فرمایش آقا جواد شمقدری، مشاور سینمایی رئیس جمهور و کارگردان شاهکارهای بی بدیل! که ساخته شدن این فیلم را نتیجه ی سیاه نمایی فیلم های جشنواره ای - این رقم ۵۰۰ فیلم هم خودش حکایتی است! - دانسته است، و به خوبی وظیفه ی نمک بر زخم زدن را به انجام رسانده است حرفِ حرف هاست!)

اما این سیصد، کار خودش را می کند و دور نیست آن زمان که نسخه های روی پرده اش را با زیرنویس فارسی در پیاده روهای شهرهای این مرز پر گهر بفروشند...و فردا هم یادمان خواهد رفت و هالیوود همچنان مرجع اصلی سواد سینمایی ما خواهد بود. اصلاً چرا فردا؟ تبلیغات پنج شبکه ی تلویزیون را برای فیلم های ایام سال نو را که می بینید؟!

نوروزمان پیروز !!!