راديومانيا

نيما در سيما
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٢٤
 

نمایش فیلم سینمایی «نیما یوشیج» را به فال نیک گرفته ام.

راستش را بخواهی، از همان اولین آگهی های تبلیغی این فیلم در شبکه ی ۲ بدبینانه منتظر کاری سخیف بودم. این بدبینی، بی سبب نیست. پیش از این تلویزیون ما در تصویر کردن زندگی مشاهیر فرهنگی، به ندرت آبروداری کرده! به همین دلیل، فیلمی که سه شنبه شب از شبکه ی ۲ پخش شد غافلگیر کننده بود. نادر کجوری ( نویسنده و کارگردان فیلم ) نیمایی را به تصویر کشیده که در نسبت با شعر، محافظه کار نیست. «افسانه» و «ری را»ی او  با صورت مکتوبشان تعارض ندارند. روایت فاصله گذارانه ی فیلم،  نقشی ساختاری ایفا می کند و باری به هر جهت نیست. بازی های فیلم پذیرفتنی اند و گاهی خوشایند: دیدن «جلال» و «سیمین» جوان و یکی شدن «افسانه» و «عالیه» خاطره ی خوبی از این فیلم برای من به جا گذاشتند.

فیلم «نیما یوشیج»، یک شاهکار سینمایی نیست اما شرافتمندانه است. همین کافی است...