راديومانيا

ردیف: 19 / صندلی: 8
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٥
 

۱- همه چیز مهیا بود که کار خراب شود:

سولیستِ گیتار، درست شب قبل از اولین اجرا، طلبِ «اجرتی» غیر معقول می کند و به راحتی از اجرا کنار می کشد. او می داند که گیتار در قطعات این کنسرت مهمترین نقش را دارد.

۲- تالار وحدت، طبق رسم مالوف این سال ها، کمک موثری است برای مخدوش کردن حیثیت اثر هنری. (برنامه با تاخیری ۴۵ دقیقه ای آغاز می شود- کارکنان محترم تالار حین اجرای برنامه حضور نمایانی دارند- بلافاصله پس از تمام شدن برنامه، بیرونمان می اندازند که توقف بیجا مانع کسب است)

۳- اما من، کم توقع تر از همیشه، از کنسرت «کلاژ» کار گروه آقای حمیدرضا دیبازر لذت بردم، زیرا کار خراب نشد و دیبازر با تمهیدی که در جا به جایی سازها در ارکستراسیون به کار بست برنامه اش را عاقبت به خیر کرد.

۰ ۰ ۰

«موسیقی تلفیقی» را برای اهمیتی که برای گفت و گو قائل است دوست دارم. در همین کنسرت، گفت و گوی سازهای سنتی ای چون تمبک و قیچک و نی با سازهای ارکسترالی چون پیانو و ویولن و ترومپت و سازهای مدرنی چون گیتار الکترونیک و درامز به نتایج درخشانی چون قطعات «رستخیز ناگهان» و «ماه سبز» و «رنگ خون» و «جزیره ی پرواز» منجر شده است.

0 0 0

برای شنیدن بعضی از این قطعات به نشانی زیر بروید:

www.collagealbum.ir