راديومانيا

به احترام محمود درویش
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/٢٠
 

اکنون صدای عاشقانه ی تبعید خاکپوش شده است. سرانجام محمود درویش پاسخ محتوم را به پرسشی قدیمی یافت: «آیا او بر قلبش پیروز می شود؟» (سطری از شعر «او قاتلش را در آغوش دارد») چمدان او حیران در کنار راه مانده است...

□□□

محمود درویش شاعری است که نمی توان نادیده اش گرفت. او و سرنوشت فلسطین همسفر بوده اند. مرگ او نیز روزهای اکنونی سرزمین های اشغالی را معنایی غریب بخشیده است. شعر او تجسم تاریخی کشوری است که دیگر نیست...

□□□

دو سال پیش، خانم جنی هالزر در جشنواره ی صد سالگی ساموئل بکت، هشت شب، پروژه ای را در شهر لندن اجرا کرد به نام «برای شهر». او سطرهایی از شعرهای شاعران جهان را به وسیله ی پروژکتور بر نمای بیرونی عمارات معروف لندن (مانند شهرداری و بنای سامرست) نورنویسی کرد. با این شیوه، متنی نورانی را بر نشانه های آشنای لندن جاری ساخت و تجربه ی بصری شگفت آوری را خلق کرد. یکی از شاعرانی که او انتخاب کرد، محمود درویش بود و شعر او، همان شعری بود که در ابتدای این نوشته، سطر پیشگویانه اش را آورده ام. سطری که خانم هالرز انتخاب کرده بود این است:

 Two birds fly overhead. Why don't you shoot upwards? What do you say?
فیل گیفورد عکسی از اجرای خانم هالزر گرفته است که می بینید:

 

پ.ن

خانم جنی هالزر، متولد ١٩۵٠ در گالیپلیس اوهایو، یک کانسپچوالیست است. او در ابتدا یک آبستره کار در نقاشی و چاپنقش بود اما پس از عزیمت به نیویورک در ١٩٧٧ علاقمند به کار با نوشتار به مثابه ی هنری تجسمی شد. جنی هالزر به استفاده از ایده ها در فضای عمومی توجی ویژه دارد. پوسترهای خیابانی رسانه ی مورد علاقه ی اوست ولی از رسانه های دیگری چون تابلوهای ال ای دی، پلاک، بنچ، برچسب، تی شرت و امکانات اینترنتی هم بهره می برد