راديومانيا

شعرنثری از بورخس
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۸:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٢٩
 

یک رؤیا

در دور افتاده جایی در ایران برج سنگی نه چندان بلندی هست بی در و بی پنجره. در تنها حجره اش (به شکل دایره با کفی کثیف) میزی چوبی هست و نیمکتی. در آن سلول مدور، مردی که چون من است با حروفی که نمی شناسمشان شعری بلند می نویسد از مردی که در سلول مدوری دیگر شعری می نویسد از مردی که در سلول مدوری دیگر ... این ماجرا را پایانی نیست و کسی نخواهد توانست آن چه را این بندیان می نویسند بخواند.

 

پ.ن.

متن انگلیسی اثر را در این جا بخوانید.