راديومانيا

سایفایکو
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ٥:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱
 

سراب

 

شکیبا باش تشنه ی عزیز!

یک بطری کلاین آب در راه است

روی نوار موبیوس

 

 

klein bottle

Mirage

 

Be patient, dear thirsty

A klein bottle of water is coming

On mobius strip

=============================

کار بالا یکی از معدود تجربه های من در شعر سایفای (SciFi) یا به اصطلاح، «شعر علمی/تخیلی» است (با این توضیح که متن انگلیسی اش، متن اولیه بوده است). شعر «سایفای» در حقیقت ادامه ی سنت شعرهای علمی است که در ادبیات جهان، مسبوق به سابقه ای طولانی است. در نشریات سایفای، که در اینترنت انواع گوناگونش موجود است، در کنار داستان های سایفای، نمونه هایی از این شعر را خواهید یافت. اما «سایفاکو» عمری کوتاه- پانزده ساله- دارد. اولین بار «تام برینک» با «مانیفست سایفایکو» در ١٩٩۵ آن را تعریف کرد و ویژگی هایش را برشمرد. به نوشته ی او، «سایفایکو» ملهم از «هایکو»ی ژاپنی است و از واقعیات علمی، ژانرهای علمی تخیلی (سایفای)، فانتزی و وحشت بهره برمی دارد. سه ویژگی اصلی «سایفایکو»، به زعم «تام برینک»، عبارتند از : مینیمالیسم، لحظه نگاری و بینش انسانی.

ترجمه ی چند «سایفایکو» از جیمز م. پالمر :

١-

سیلان کوانتوم

می بردم به دنیایی دیگر

آن جا که هنوز با تو خواهم بود

 

٢-

نارسایی دستگاه اکسیژن

زنم را دور کرده از من

باید درخت های بیشتری بکارم

 

٣-

برهنه در ماضی،

چیزی را فراموش کردم

اولین قانون سفر در زمان را:

با لباس سفر نکنید!

 

ترمیناتور را به یاد آر

 

۴-

پلوتون

گوی سنگی یخین

دورتر از دور از زمین

آونگان در تاریکی

 

۵-

هزاره ی عظما

فارغ از زن و جنگ

چشمه ی آب های خنیاگر

 

۶-

درخشش شهرهای گنبدنما

زیر نور تند خورشید

یاغیان فریاد می زنند:

بگذارید داخل شویم!

 

٧-

خیابان را پایین می آید

زیر نگاه چشم های سیال کرومی

او عاشق «برادر بزرگتر» است!

 

   

پ.ن.

اول این که «نوار موبیوس» و «بطری کلاین» در توپولوژی، نمونه های سطح یک رویه اند.

و دیگر این که این پست در ستایش محمد صالح علا و سپاسگزاری اش از «سرما خوردگی محترم» زهیر توکلی در برنامه دوشنبه شب گذشته (که من مهمان گفت و گوی آن ها بودم) نوشته شد. این سخن صالح علا به شدت یک سایفایکو است...