راديومانيا

مرگ
نویسنده : احمد نادمی - ساعت ۳:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٩/۱٧
 

دیروز ویدئوی خطابه ی نوبل ِ هارولد پینتر در استکهلم به نمایش درآمد.پینتر که با سرطان دست و پنجه نرم می کند از هر سفری منع شده است.در این خطابه که متن و تصویرش روی پایگاه اینترنتی بنیاد نوبل قرار گرفته است ، پینتر شعری از خودش را به نام مرگ قرائت می کند.ترجمه ی این شعر را به احترام مردگانی که در مجاورت ذهن و تن ِ من در تابوتی پرنده سوختند در اینجا می نویسم و نوشته ام را در روزنامه ی همشهری امروز کامل می کنم :

 

کجا پیدا شد این نعش ؟

که پیدا کرد این نعش را ؟

مرده بود این تن آیا وقتی که پیدا شد ؟

چگونه پیدا شد این نعش ؟

 

که بود این نعش ؟

 

پدرش که بود یا دخترش یا برادرش

یا عمویش یا خواهرش یا پسرش

این تن مرده وتنها مانده ؟

 

مرده بود این تن وقتی تنهایش گذاشتند ؟

تنها گذاشتند این تن را ؟

که بودند آن ها که تنها گذاشتند این تن را ؟

 

عریان بود این تن مرده یا در رخت سفر بود ؟

 

چه برآنِتان داشت که بگویید مرده است این نعش ؟

گفتید مرده است این نعش ؟

چقدر می شناختید این نعش را ؟

چگونه دانستید که مرده است این نعش ؟

 

غسل دادید این نعش را آیا ؟

بستید دو چشمش را آیا ؟

دفن کردید این تن را آیا ؟

تنها رهایش کردید آیا ؟

بوسیدید این نعش را آیا ؟ 

جمال رحمتی - روزنامه شرق