هفت مساوی است با نود؟

شش هفت سال پیش بود که امیر قادری که آن روزها با من در برنامه ی «سینما فرهنگ» همکاری می کرد به من پیشنهاد داد که طرح برنامه ای را به شبکه ارائه دهم که در یک جمله «نود سینمایی» باشد. در این پیشنهاد، هم اهمیت «نود» عادل فردوسی پور نهفته بود و هم ضرورت یک برنامه ی رادیویی چالشی در باره ی سینمای ایران. راستش را بخواهید در آن زمان، با توجه به شرایط رادیو از سویی و شرایط سینمای ایران از سوی دیگر، نمی توانستم عاقبت خوشی برای این طرح پیشبینی کنم. در نتیجه این طرح مسکوت ماند...

از چند ماه پیش، در خبرها آمد که برنامه ای تلویزیونی که می خواهد «نود سینمایی» باشد با نام «هفت» و به همت فریدون جیرانی در حال تولید است. با کنچکاوی و اشتیاق پیگیر این خبر شدم. سرانجام جمعه دهم اردیبهشت، ساعت بیست و یک اولین قسمت این برنامه ی زنده پخش شد و امیر قادری اولین منتقد میهمان برنامه بود. در شروع این برنامه، جیرانی گفت که این برنامه قصد ندارد که نود سینمایی باشد و تلاش سازندگان بر این است که یک مجله ی تلویزیونی هفتگی برای سینما منتشر کنند. اما از اجرا و بخش بندی برنامه معلوم بود که «نود» فردوسی پور کاملا مد نظر عوامل «هفت» است. کاری ندارم که نتیجه ی کار بیشتر شبیه «ورزش از نگاه دو»ی آقای جهانگیر کوثری (که هم خودش و هم برنامه اش محترمند) از کار در آمد، اما مهم این است که هدف سازندگان «هفت»، خدمت به سینمای ایران است.

آن چه که مرا وا داشت که این سطرها را بنویسم خوف و رجایی است که برای این برنامه دارم. من به آن گروهی تعلق دارم که به سینمای پس از انقلاب باور دارد و این روزها به شدت نگران است. سینمای ایران این روزها حال خوشی ندارد. من و بسیاری چون من از آن چه که بر بیشتر پرده های سینمای ایران می نشیند شرمنده ایم. صبغه ی هنری این سینما به تدریج محو می شود و در مدیریت این سینما دغدغه ای را برای ایستادن در برابر این بلا نمی بینیم. برای همین، حمایت از هر کوششی برای نجات این سینما را وظیفه ی خود می دانیم. اما نگرانیم. زیرا این «هفت» در تلویزیونی پخش می شود که از سریال هایی چون «دارا و ندار» و « به کجا چنین شتابان» تقدیر می کند و برای تبلیغ آن ها از همه ی ظرفیتش استفاده می کند. برنامه ی «هفت» زمانی شروع می شود که در کانال پنج، سریال «پرانتز باز» کیومرث پوراحمد روی آنتن می رود و در ادامه اش همزمان است با پخش سریال «در چشم باد» جعفری جوزانی. قطعا سازندگان «هفت» می دانند که مخاطبان برنامه اشان ازاین فرصت های هر از گاهی تلویزیون نمی توانند بگذرند... اما به هر حال این خوف با رجا همراه است. امید به این که از این روزنه راهی به رهایی پیدا شود

/ 18 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حبیب محمدزاده

...من و بسیاری چون من از آن چه که بر بیشتر پرده های سینمای ایران می نشیند شرمنده ایم. .. ...این «هفت» در تلویزیونی پخش می شود که از سریال هایی چون «دارا و ندار» و « به کجا چنین شتابان» تقدیر می کند و برای تبلیغ آن ها از همه ی ظرفیتش استفاده می کند....

سید مهدی موسوی

سلام «پرنده کوچولو؛ نه پرنده بود! نه کوچولو!» منتشر شد... انتشارات «سخن گستر» (بخش «این روشنای نزدیک») سالن ناشران عمومی- راهرو 19- غرفه 6 با این کتاب و چندین کتاب از مجموعه های غزل پست مدرن در نمایشگاه کتاب امسال منتظر شماست... ... به روزم با چند عکس و یک عالمه تکه شعر با خبرهایی خوب از نمایشگاه کتاب و معرفی دهها کتاب با چند حکایت و ماجرای بامزه و... به روزم و مثل همیشه منتظر شما ... به امید دیدار

داود

در چشم باد هم چندان تحفه ای نیست...

منیره حسینی

سلام و خسته نباشید خسته ام آنقدر که با هر تکان باد دستی خمیده ترم کند آنقدر که هر عابری رد می شود انگار با طنابی در دست مرا می کشد با احترام دعوتید شاعر

سینا علی محمدی

به قول فروغ : من در این آیه تو را آه کشیدم آه .... واقعا موافقم سینمای ایران حال خوشی ندارد و ما هم شرمنده ایم ... شرمنده ایم برای سینمایی که اوج آن اخراجی ها و ده نمکی ها است ... با شعری برای داستان سرقت مجسمه ها به روزم

سینا علیمحمدی

آخر سید جان او که برایش عاشقانه می نویسم شعر اجتماعی و سیاسی را بیشتر می پسندد ؛ برای همین این دست شعرها نه مدلول که دلیل و ضرورت عاشقانه هایم است

حبیب محمدزاده

سلام من گمان می کنم شما شعر را بهتر از خیلی ها می فهمید و می توانید خوب و بدش را تشخیص بدهید اما چون با خیلی ها رودربایستی دارید اکثرن تایید می کنید . خدا را شکر که گویا دوستان شما در بازه سینما و تلویزیون محدود می باشند و حرفتان را قورت نمی دهید .